กามราคะ

🪷ถ่ายทอดข้อธรรมอาจารย์น้องไนซ์ นิรมิต🪷
ณ เรือนกุญแจ 🔑
📌เรื่อง อริยสัจ 4 , ขันธ์ 5 , มรรคมีองค์ 8 สิ่งใดเป็นเรื่องของโลก สิ่งใดเป็นเรื่องของธรรมเล่า?
🗓️วันที่ 11 ก.ย. 69
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : อริยสัจ 4 , ขันธ์ 5 , มรรคมีองค์ 8 เจ้าลองแยกสิสิ่งใดเป็นเรื่องของโลก สิ่งใดเป็นเรื่องของธรรมเล่า?
ญาติธรรม : เข้าใจว่ามันอยู่ด้วยกันครับ โลกกับธรรมอยู่ด้วยกันครับ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : ทั้ง 3 เลยรึ? คนอื่นหล่ะมีใครตอบได้บ้าง?
ญาติธรรม : ขออนุญาตทวนคำถามอีกครั้งค่ะ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : อริยสัจ 4 , ขันธ์ 5 , มรรคมีองค์ 8 หรือจะเรียงอย่างใดก็แล้วแต่ สิ่งใดเป็นเรื่องของโลก สิ่งใดเป็นเรื่องของธรรมเล่า?
ญาติธรรม : เรื่องของทางธรรมก็ มรรคมีองค์ 8 อริยสัจ 4
ญาติธรรม : ท่านไม่ได้หมายความเช่นนั้นค่ะ ให้เราดูว่าในมรรค อย่างเช่นมรรคเนี่ยอะไรที่เกี่ยวกับโลก อะไรที่เกี่ยวกับธรรม หรืออริยสัจ 4 อะไรที่เกี่ยวกับโลก อะไรที่เกี่ยว…. (พูดไม่ทันจบ)
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : ไม่ใช่ ต้องแยกให้ออกก่อนว่าสิ่งใดเป็นเรื่องของโลก สิ่งใดเป็นเรื่องของโลกกับธรรม สิ่งใดเป็นเรื่องของธรรม
ญาติธรรม : ขันธ์ 5 เป็นเรื่องของโลก มรรคมีองค์ 8 เป็นเรื่องของโลกกับธรรม อริยสัจ 4 เป็นเรื่องของธรรม
ญาติธรรม : อริยสัจ 4 เป็นเรื่องของโลกและธรรม
ญาติธรรม : อารมณ์และความถูกใจเป็นเรื่องของโลก ปัญญาและความถูกต้องเป็นเรื่องของธรรมค่ะ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : เราให้แยกแค่ 3 หมวด ขันธ์ 5 เป็นเรื่องของโลก มรรคมีองค์ 8 เป็นเรื่องของโลกกับธรรม อริยสัจ 4 เป็นเรื่องของธรรม มรรคในอริยสัจ 4 กับมรรคมีองค์ 8 เป็นคนละเรื่องกันเข้าใจหรือยัง?
ญาติธรรม : เข้าใจค่ะ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : ที่นี้เมื่อแยกได้แล้วเราจะรู้ว่าเมื่อเราต้องใช้ชีวิตทางโลกเราต้องทำเยี่ยงใด? แลเมื่อเราต้องใช้ชีวิตของทางโลกคู่กับทางธรรมต้องทำเยี่ยงใด แลเมื่อใดที่ปรารถนาเส้นทางแห่งนิพพานแบบชัดเจน เราจะต้องใช้ชีวิตทางธรรมจักต้องทำเยี่ยงใด? มีตรงไหนสงสัยหรือไม่?
ญาติธรรม : ขอความเมตตาท่านอธิบาย รายละเอียดลงสักนิดเถอะครับ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : สิ่งใดรึที่มิเข้าใจ?
ญาติธรรม : อริยสัจ 4 เป็นเรื่องของธรรมครับ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : ก็ชัดเจนอยู่แล้ว อริยสัจ 4 ก็เป็นเรื่องของธรรม ผู้ที่จะเดินตามหนทางแห่งอริยสัจ 4 นั่นหมายถึงว่า ต้องการเดินสู่เส้นทางโลกุตระ ด้วยอย่างนี้ในเรื่องของอริยสัจ 4 จึงไม่มีเรื่องของโลกเข้ามาเกี่ยวข้อง นอกจากการปรารถนาที่จะเดินสู่เส้นทางธรรมโลกุตระ และปรารถนาเข้าสู่แดนนิพพาน
ญาติธรรม : ท่านครับแล้วมรรคในอริยสัจ 4 และมรรคที่อยู่ในมรรค 8 แตกต่างกันเยี่ยงไรครับ?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : มรรคมีองค์ 8 กับคำว่ามรรคในอริยสัจ 4 มันคนละความหมายกัน มรรคมีองค์ 8 คือการเรียนรู้โลกกับธรรม ดำเนินไปด้วยกัน เมื่อใช้ปัญญาเป็นตัวนำจักรู้ว่าสิ่งใดควรทำหรือไม่ควรทำนั่นก็คือ เลือกที่จะทำในสิ่งที่ถูกต้องมากกว่าถูกใจซึ่งเป็นบาทฐาน รากฐานที่สำคัญในการที่จะเดินจิตสู่อริยสัจ 4 คำว่ามรรคในอริยสัจ 4 นั้นคือหมายถึง สภาวะที่จะเดินจิตสู่การพ้นทุกข์มันจะเป็นคนละความหมายกัน หาใช่ความหมายเดียวกันไม่
ญาติธรรม : งั้นผมขออนุญาตสอบถาม เส้นทางการปฏิบัติระหว่าง โลกกับธรรม กับธรรมอย่างเดียว ในชีวิตปุถุชนหมายถึงเราต้องเลือกระหว่าง 2 เส้นทางนี้ใช่หรือป่าวครับ?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : หากจักดึงจิตเหนือจากจิตประภัสสรจำเป็นต้องเลือก หากปรารถนาเพียงจิตประภัสสรก็สามารถเดินระหว่างโลกกับธรรมได้
ญาติธรรม : ขออนุญาตสอบถามค่ะ แสดงว่าจิตที่เป็นโสดาบันแล้วก็จะต้องเลือกไปทางธรรมนั่นหมายถึงว่า….
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : เมื่อจิตเหนือจากจิตประภัสสร ย่อมมิอยากกลับเข้ามาสู่สภาวะทางโลกอีกแล้ว แลปรารถนาที่จะเดินสู่สภาวะทางธรรม นั่นคือจากระดับโสดาบันขึ้นไป
ญาติธรรม : หมายความว่าโสดาบันนี่เข้าสู่สภาวะจิตประภัสสรแล้วใช่มั๊ยครับ?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : เลยจากจิตประภัสสร
ญาติธรรม : แล้วหากยังต้องใช้ชีวิตในทางโลก และจะต้องดำเนินชีวิต…(พูดยังไม่ทันจบ)
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : ก็มิสามารถเข้าสู่สภาวะโสดาบันได้ อาจเข้าได้บางขณะ แต่มิสามารถเข้าแบบเสถียรได้
(มีญาติธรรมถามกรณีบรรลุโสดาบันแล้ว แล้วมามีครอบครัวภายหลังเป็นไปได้หรือไม่)
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : ผู้ใดบรรลุซึ่งโสดาบันแล้ว หากยังมิได้มีการมีครอบครัวมิมีผู้ใดถ่อยร่นกลับมาเพื่อมีครอบครัวหรอก เมื่อใดก้าวข้ามจากจิตประภัสสรนั่นคือจุดที่ยืนอยู่ระหว่างทางแยก 2 เส้นทางที่เราเคยสอนพวกเจ้าไว้
ญาติธรรม : เมื่อเดินตามเส้นทางของอริยสัจ 4 ผู้ที่ได้ระดับถึงโสดาบัน เขามีการปฏิบัติ หรือเขามีนิสัย หรือจริตแบบไหนครับ ปฏิบัติแบบไหนครับ เขามีสภาวะแบบไหนเหรอครับ หรือว่าสภาวะโสดาบันมันเป็นเยี่ยงใดครับ?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : สภาวะของการที่ย้อนกลับมาจิตประภัสสร แล้วเดินสู่เส้นทางของทางธรรมนั่นคือ การก้าวสู่โสดาบันย่อมมิอยากครองเรือน ย่อมไม่ปรารถนาชีวิตของทางโลก เขาจักมีความมุ่งมั่นแลปรารถนาที่จักอยู่เหนือเหตุแห่งทุกข์ทั้งปวง นั่นคือการปรารถนาเดินสู่ทางธรรม มีตรงไหนสงสัยอีกหรือไม่?
ญาติธรรม : เข้าใจแล้วครับ
ญาติธรรม : ขออนุญาตสอบถามอาจารย์ค่ะ แล้วในขณะที่ลูกศิษย์ที่ยังต้องดำเนินชีวิตทางโลกช่วยงานขับเคลื่อนพระพุทธศาสนา ซึ่งต้องการปัจจัยทางโลกในการที่จะสร้างสถานที่ปฏิบัติธรรมและดำรงค์ชีพหรือใช้ในงานขับเคลื่อนกงล้อธรรมจักร ดังนั้นบุคคลเหล่านี้จะต้องประพฤติตัวเช่นไรคะทั้งๆที่พวกเขาก็มีครอบครัว…(พูดยังไม่ทันจบ)
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : สภาวะโสดาบันที่ไม่ถอยกลับมาสู่สภาวะทางโลกนั่นคือการครองเรือน หาใช่เรื่องของปัจจัยที่ใช้ในทางพระพุทธศาสนาไม่ เหตุใดที่ทำเพื่อการพระพุทธศาสนานั่นคือการดำเนินการในทางธรรมหาใช่ทางโลกไม่
ญาติธรรม : สาธุค่ะ
ญาติธรรม : ขออนุญาตถามครับ คนที่ปรารถนาเส้นทางอริยสัจ 4 เพื่อก้าวเข้าสู่โสดาบัน จำเป็นคนที่มีคู่ครองจำเป็นต้องเลิกรากันหรือไม่ครับ?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : ผู้ใดเดินจิตสู่สถานะนั้น เขาจักมิครองเรือน แลมิมีในเรื่องของกามราคะ มิปรารถนาในเรื่องของกามราคะ
ญาติธรรม : หมายความว่าหากเป็นคู่รักกันก็จะเปลี่ยนความรู้สึก…(พูดยังไม่ทันจบ)
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : หากเดินไปด้วยกันจักเปลี่ยนสภาวะทั้งคู่ หากแต่หากเดินไปผู้เดียวจะทิ้งอีกคนหนึ่งไว้ในสภาวะของทางโลก
ญาติธรรม : ถ้าไปด้วยกันก็จะดึงความสัมพันธ์เหมือนเฉกเช่นเป็นพี่เป็นน้องกันใช่มั๊ยครับ?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : เป็นเยี่ยงนั้นแล
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : จักเกื้อกูลกันเพื่องานพระพุทธศาสนา แต่จะไม่มีในเรื่องของกามราคะ พวกเจ้าคิดว่ากามราคะนั้นเป็นเรื่องของรูปธรรมหรือนามธรรมเล่า?
ญาติธรรม : เป็นทั้งสองแบบค่ะ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : ความรู้สึกเป็นเรื่องของนามธรรม ด้วยเหตุนี้กามราคะจึงมีในเหล่าเทพหาใช่มีเพียงมนุษย์อย่างเดียวไม่ มีสิ่งใดถามเราอีกหรือไม่?
ญาติธรรม : จริงๆคนที่ไม่มีคู่ครองแบบผม ก็มีในเรื่องของกามราคะเช่นกันครับ แล้วจะจัดการมันเยี่ยงใด?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : ตัดก่อนเกิด
ญาติธรรม : ไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยว
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : เมื่อทำจิตไปถึงระดับหนึ่ง ความรู้สึกเหล่านี้จะมิมากระทบ เมื่อจะมาปะทะจะผลักออกไปทันทีหรือที่เราเรียกว่าออโต้นั่นแหละ เมื่อใดรู้สึกในเรื่องของนามธรรม มิไปประกอบในเรื่องของรูปธรรมก็จักเป็นเพียงความรู้สึกจะสามารถขจัดออกได้ง่ายกว่าไปประกอบเป็นรูปธรรม ตรงจุดนี้พอเข้าใจหรือไม่?
ญาติธรรม : เข้าใจครับ อย่างความรู้สึกว่าข่มอยู่ ข่มจิตอยู่ไม่ให้เข้าไปยุ่งเกี่ยวเช่นนี้…. (พูดยังไม่ทันจบ)
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : เราจักต้องเห็นโทษ แล้วจักทำเยี่ยงใดให้เห็นเป็นโทษเล่า? กามราคะคือกิเลสใช่มั๊ย? หากมิสลัดออกจะเกิดเป็นอาสวะกิเลสใช่หรือไม่?
ญาติธรรม : แต่อย่างชีวิตปถุชนคงทำได้ไม่ทันที ค่อยๆทำไปใช่มั๊ยครับ?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : เป็นเยี่ยงนั้นแล มีสิ่งใดถามเราอีกหรือไม่?
ญาติธรรม : ขออนุญาตสอบถามค่ะ แสดงว่าคนที่จะเข้าถึงโสดาบันก็คือในเรื่องตัดกามราคะ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : จริงๆไม่ต้องไปซีเรียสกับเรื่องเหล่านี้มาก เมื่อใดที่จิตมีการยกระดับ กลไกจะค่อยๆตัดเป็นออโต้โดยจนสุดท้ายเราจะไม่มีสภาวะเรื่องเหล่านี้อยู่อีก เพราะหากพยายามตัดมันจะกลายเป็นลักษณะของการข่ม

📌เรื่อง กามราคะ (เป็นการปฏิเวธต่อจากการฟังข้อธรรมเรื่องอริยสัจ 4 , ขันธ์ 5 , มรรคมีองค์ 8 สิ่งใดเป็นเรื่องของโลก สิ่งใดเป็นเรื่องของธรรมเล่า?
🗓️วันที่ 12 ก.ย. 69
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : การคบชู้คือการมิได้เจริญปัญญาเลย เพราะหากเมื่อใดที่มีการเจริญปัญญา จักรู้ว่าสิ่งใดที่ควรทำ สิ่งใดที่ไม่ควรทำนั่นคือเลือกทำในสิ่งที่ถูกต้องหาใช่ทำในสิ่งที่ถูกใจไม่ เมื่อใดที่มีการเจริญปัญญา และเดินตามแนวทางที่เจริญปัญญา หาต้องนับไม่ว่าศีล 5 ข้อ มีข้อไหนมีความว่าอย่างไรบ้าง เพราะเราจักเลือกทำในสิ่งที่ถูกต้องหาทำในสิ่งที่ถูกใจไม่ สิ่งใดถามเราต่ออีกหรือไม่?
ญาติธรรม : กระผมขอกราบ ขออนุญาตเรียนถามย้อนกลับไปนะครับ ในกรณีของการปฏิบัติให้เจริญปัญญาไปข้างหน้าเรื่อยๆ มีคำๆหนึ่งเกี่ยวกับเรื่องของกามราคะ กามราคะเป็นส่วนหนึ่งของอาสวะกิเลสที่ลึกลงไป
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : กามราคะ เป็นเรื่องของธรรมชาติ แลธรรมชาตินั้นอยู่ภายใต้กลไกของกาลจักร
ญาติธรรม : หากเราเอาชนะมันไม่ได้ ทำให้เกิดอาการลักษณะน้ำกามเคลื่อนอย่างเงี้ยครับ อันนี้จะเป็นอุปสรรคต่อการเจริญปัญญาของเราหรือไม่ครับ?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : นั่นเป็นสภาวะของความรู้สึก สภาวะกามราคะที่เกิดในฝ่ายนามธรรมหาใช่รูปธรรมไม่ หากเมื่อใดเราปฏิเสธรูปธรรมได้นั่นคือการฝึกเบื้องต้น แลเมื่อเรามีการฝึกเบื้องต้น เราจะค่อยๆปฏิเสธในสภาวะของนามธรรมได้ ตรงจุดนี้พอเข้าใจหรือไม่? นามธรรมคือสิ่งใดเล่า?
ญาติธรรม : นามธรรมคือส่วนที่เป็นเรื่องของความรู้สึก ใช่หรือไม่ครับ?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : เป็นเยี่ยงนั้นแล เมื่อเกิดความรู้สึกจึงประกอบแสดงออกเป็นรูปธรรมใช่หรือไม่?
ญาติธรรม : ใช่ครับ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : พอจะเข้าใจแล้วหรือไม่? แล้วเหตุใดเหล่าเทพจึงติดด้วยเรื่องนี้เล่า เพราะเขาก็ยังอยู่ในวังวนของความรู้สึกเฉกเช่นเดียวกัน
ญาติธรรม : ขออนุญาตสอบถามครับ ฆราวาสบรรลุธรรมหรือฆราวาสที่ถือศีล 5 ครบแล้วสามารถบรรลุโสดาบันได้ แต่ในทางกลับกัน… (พูดยังไม่ทันจบ)
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : ถือศีล 5 ครบจะบรรลุโสดาบันได้เยี่ยงใดเล่า? หนทางที่จะเดินไปสู่โสดาบันหาใช่แค่ประพฤติครบศีล 5 ไม่
ญาติธรรม : ในส่วนของพระอ่ะครับ ที่เขาถือศีล 200 กว่าข้ออะไรอย่างเงี้ย ความแตกต่าง ระหว่างฆราวาส ใครที่จะสามารถบรรลุโสดาบันได้เร็วกว่ากันครับ?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : ผู้ใดมีปัญญาผู้นั้นแหละบรรลุโสดาบันได้ หาใช่เกี่ยวกับศีลที่นับถือไม่ อันนั้นเป็นเรื่องของการฝึกกายหาใช่ฝึกจิตไม่
ญาติธรรม : หากแม้นผู้ที่มีครอบครัวอยู่แล้ว ขออาจารย์ทรงเมตตา หากแม้นเขายังมีคู่อยู่ เขาจะทำหน้าที่ของเขา ทางโลกแลทางธรรมนำพาประพฤติแลปฏิบัติไปด้วยกัน แต่เรื่องของกามราคะนั้นยังคงมีอยู่แต่เบาบาง เป็นเช่นนี้ จัดอยู่ในเส้นทางพระโสดาบันที่ยังไม่เสถียรใช่หรือไม่คะ?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : เป็นเยี่ยงนั้นแล
ญาติธรรม : หากแม้นกามราคะนี้เขารู้เท่าทันแต่เขาไม่ได้ยึดติดในอารมณ์ความรู้สึกนั้นแต่สักแต่ว่าทำหน้าที่แลเบาบางขึ้นไปเรื่อยๆ เขาก็ยังสามารถที่จะอยู่ครองคู่กันเกื้อกูลกันไปถึงพระอนาคามีจนตัดขาดสะบั้นใช่หรือไม่คะ?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : หาเป็นเยี่ยงนั้นไม่ หากเป็นไปเพื่อการฝึก ความรู้สึกจักปฏิเสธแลจักปฏิเสธเป็นออโต้ เมื่อถึงจุดหนึ่ง ความรู้สึกนั้นจักบังเกิดเป็นนามธรรมหาใช่เป็นรูปธรรมไม่ เมื่อใดที่ยังเสพสุขในเรื่องของกามราคะเป็นรูปธรรม นั่นคือหาใช่การฝึกจิตไม่ แต่มิใช่เหตุที่ต้องตัดในทันทีทันใด ให้เป็นไปเรื่อยๆเป็นไปโดยธรรมชาติ การฝึกปัญญาไปเรื่อยๆเจ้าจักรู้จักวิธีการผลักออกเอง แลบารมีที่มีการฝึกปัญญาไปเรื่อยๆ จักมีเหตุแลหนทางให้เจ้าพ้นจากสิ่งนี้ได้
ญาติธรรม : ค่ะ เพราะแม้กระทั่งปัจจุบัน หายึดติดในกามราคะไม่ สักกะว่าทำหน้าที่นั้นไป แลค่อยๆฝึกปฏิบัติไปเรื่อยๆอย่างที่อาจารย์เมตตาค่ะ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : วันหนึ่งวันใด หากเดินไปในทิศทางเดียวกัน แลปรารถนาในเรื่องเดียวกัน สิ่งเหล่านี้จะเบาบางลง แต่หากมิปรารถนาในเรื่องเดียวกัน ถึงจุดสุดท้ายหากจะต้องเลือกก็จะต้องเป็นการสลัดพันธนาการออกเสียสิ้น
ญาติธรรม : สาธุค่ะ เป็นเช่นนั้นค่ะ
ญาติธรรม : ขอสอบถามครับ หากมีบุคคลใดที่ตั้งปฏิญาณ ที่จะไม่มีกามราคะในรูปแบบรูปธรรมแล้ว หากมีความรู้สึกที่เมตตา มีความรู้สึกห่วงใยในด้านนามธรรม จะสามารถเข้าสู่สภาวะโสดาบันได้หรือไม่ครับ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : หาได้ไม่
ญาติธรรม : หมายความว่าจะต้องไม่มีทั้งในรูปแบบรูปธรรมและนามธรรม
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : เป็นเยี่ยงนั้นแล การฝึกต้องฝึกเพื่อเป็นไปเยี่ยงนั้น
ญาติธรรม : แสดงว่าให้เปลี่ยน เปลี่ยนสภาวะความรู้สึกจากเป็นคู่รักให้เป็นเหมือนญาติเหมือนพี่เหมือนน้องกันใช่มั๊ยครับ?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : เมตตาในสัตว์โลก
ญาติธรรม : ขออนุญาตถามค่ะ ถ้ากามราคะมันเกิดขึ้นในจิต ในความรู้สึก ถ้าเราใช้สติตัดครั้งแรกแล้วมันจะเกิดขึ้นมาอีกเรื่อยๆเนี่ย เป็นการฝึกใช้สติตัด แล้วก็จะเป็นอัตโนมัติ… (พูดยังไม่ทันจบ)
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : การใช้สติตัดเป็นการข่มไว้แลบังเกิดขึ้นได้ใหม่ๆอย่างง่ายดาย แต่หากเมื่อใดเรารู้เท่าทันในกามราคะ จะเกิดเป็นปัญญาและเราจะไม่มีในเรื่องนี้มากระทบเป็นความรู้สึก เมื่อไม่กระทบเป็นความรู้สึกจึงมิกระทบใจแลมิกระทบจิต แล้วจักรู้เท่าทันเยี่ยงใดเล่า?
ญาติธรรม : ค่ะ ต้องทำเยี่ยงใด?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : นั่นสิมีใครบอกเราได้บ้าง?
ญาติธรรม : แต่ไม่ใช่การหยุดใช่มั๊ยคะ?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : หาใช่การหยุดไม่ เมื่อใดที่เรารู้เท่าทัน การปฏิเสธจะเป็นการปฏิเสธแบบอัตโนมัติ
ญาติธรรม : การรู้เท่าทัน การรู้เท่าทันว่ากามราคะคือกิเลส ใช่มั๊ยครับ?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : การรู้เท่าทันว่า กามราคะ คือกิเลสนั่นคือการใช้สติตัด แล้วจักรู้เท่าทันกามราคะเยี่ยงใดเล่า? สภาวะเยี่ยงใดเล่าเมื่อคิดถึงเรื่องนี้ แลจักทำให้เรารู้เท่าทัน
ญาติธรรม : สภาวะของโพธิจิตใช่หรือไม่ครับ?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : หาใช่ไม่ กามราคะ เกิดจากสิ่งใดเล่า? เหตุใดจึงทำให้เกิดเป็นความรู้สึก แลเมื่อเกิดเป็นความรู้สึกแล้วจึงเกิดเป็นการเสพเมถุนใช่หรือไม่?
ญาติธรรม : ใช่ค่ะ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : แล้วหากวันหนึ่งเราพบว่า สิ่งที่เรากำลังเสพอยู่นั้น หาใช่เป็นความสุขที่แท้จริงไม่ แลเราเข้าใจในธรรมชาติที่เขาวางกัปดักไว้ บัดนั้นแลจิตจักปฏิเสธเป็นออโต้ แลเข้าสู่สภาวะของอนาคามี ตรงจุดนี้เราเพียงบอกหลักแลแนวทางให้ได้ แต่มิอาจนำพาพวกเจ้าเข้าสู่สภาวะนั้นได้ ด้วยเป็นเหตุแลปัจจัยสุดท้าย ที่พวกเจ้าจักต้องหาคำตอบด้วยตัวของพวกเจ้าเอง เพื่อตัดสิ้นเสียแลเดินจิตสู่สภาวะอนาคามีในกาลข้างหน้า แต่หาใช่เรื่องที่ต้องทำในขณะนี้ไม่ ด้วยการพัฒนาแลยกระดับจิต จักจำเป็นต้องรู้จักในการดับอารมณ์ที่เกิดขึ้นในสภาวะต่างๆที่มิใช่อารมณ์ในเรื่องของกามราคะเพียงอย่างเดียว
ญาติธรรม : ขออนุญาตถามอีกค่ะ แล้วความเบื่อหน่ายหล่ะคะ?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : เบื่อหน่ายเรื่องใดเล่า?
ญาติธรรม : พอเกิดกามราคะที่เขาเสพมาก แล้วเขาอยู่ดีๆก็เกิดความเบื่อหน่ายเนี่ย มันเกิด…(พูดยังไม่ทันจบ)
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : เบื่อหน่ายเพราะเบื่อสิ่งปรุงแต่ง
ญาติธรรม : ใช่ค่ะ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : หรือเบื่อหน่ายเพราะจิตมิอยาก เอาให้แน่ เบื่อหน่ายเพียงเบื่อหน่ายรูปธรรม แต่นามธรรมยังมีความรู้สึกอยู่ใช่หรือไม่?
ญาติธรรม : ใช่แบบนั้นค่ะ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : นั่นเราเรียกว่าเป็นการเบื่อหน่ายในสิ่งที่ปรุงแต่ง หาใช่รู้เท่าทันในเรื่องของความรู้สึกไม่

📌เรื่อง คลายกำหนัดโดยวิสัยโลก แลคลายกำหนัดโดยวิสัยธรรม ผลลัพธ์ที่ได้แตกต่างกันเยี่ยงใดเล่า? (ขยายเรื่อง กามราคะ ต่อจากวันที่ 12 ก.ย. 69)
🗓️วันที่ 13 ก.ย. 69
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : คลายกำหนัดโดยวิสัยโลก แลคลายกำหนัดโดยวิสัยธรรม ผลลัพธ์ที่ได้แตกต่างกันเยี่ยงใดเล่า? แลวิธีการแตกต่างกันเยี่ยงใดเล่า? ปัจจุบันเมื่อพวกเจ้าต้องการคลายกำหนัดโดย วิสัยโลกพวกเจ้าทำเยี่ยงใดเล่า? เหตุใดหามีใครกล้าตอบไม่
ญาติธรรม : ขออนุญาตตอบค่ะ คลายกำหนัดโดยวิสัยโลกก็คือเราจะหนีออกจากจุดตรงนั้น แล้วจะไปคิดเรื่องอื่นค่ะ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : ใช่รึ?
ญาติธรรม : เราทำไปตามความรู้สึกและอารมณ์เพื่อให้ อารมณ์นั้นคลายออกแล้วเดี๋ยวมันก็กลับเข้ามาอีก สิ่งปรุงเข้ามาอีก
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : ความรู้สึก ณ ขณะนั้นเป็นเยี่ยงใดเล่าในขณะที่เกิดอาการคลายกำหนัด?
ญาติธรรม : มันก็จะคลายลง แล้วก็จะผ่อนคลายลงไปชั่วขณะ แต่มันไม่หมด
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : มันเป็นสุขเพียงชั่วคราวใช่หรือไม่?
ญาติธรรม : ใช่ค่ะ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : แต่หากใช้วิธีการคลายกำหนัดแบบทางธรรมนั้น จักหาใช่เรียกว่าสุขไม่ แต่จักเป็นลักษณะของอาการปิติ แลเป็นแบบถาวร ที่จะค่อยๆคลายลงแลสุดท้ายจิตจักผลัก ความรู้สึกในเรื่องของกามราคะจักค่อยๆเบาบางแลจักกลายเป็นผลักแบบอัตโนมัติ แล้ววิธีการคลายกำหนัดแบบทางธรรมต้องทำเยี่ยงใดเล่า? บัดนี้พวกเจ้าจักต้องฝึกเป็นผู้ดู ดูให้รู้เท่าทัน ในเรื่องของความรู้สึก ในขณะที่สภาวะของกามราคะส่งผล ตรงจุดนี้พอเข้าใจหรือไม่? ดู แลพิจารณาว่า เมื่อใดที่สภาวะนี้เกิด พลังงานอย่างที่เราเคยสอนไว้ จักเป็นพลังงานเยี่ยงใด? ซึ่งจักเป็นพลังงานที่แตกต่างจากโทสะโมหะ จักเป็นพลังงานที่มีความปรารถนาอันแรงกล้าในการที่จะถวิลหาสุขนั้น หากเรารู้เท่าทันจิตเราจักถอย แลรู้ว่าสุขนั้นเป็นไปเพื่อทุกข์หาใช่เป็นไปเพื่อสุขไม่ สุขที่ผันเป็นทุกข์เพียงอย่างเดียว หาผันทุกข์เป็นสุขได้ไม่ ด้วยจักเกิดขึ้นเพียงชั่วขณะ แลหากปล่อยให้เกิดขึ้นเรื่อยๆ สภาวะการควบคุมจักน้อยลง แลสุดท้ายจักเอากามราคะเป็นที่ตั้ง แลเมื่อผู้ใดไม่มีสภาวะการเรียนรู้ธรรมเข้าไปช่วย จึงเกิดเป็นสำนวนกิ๊กแลชู้ตรงจุดนี้พอเข้าใจหรือไม่?
ญาติธรรม : เข้าใจค่ะ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : มีสิ่งใดถามเราหรือไม่?
ญาติธรรม : ขออนุญาตนะคะถ้าเราพิจารณาเป็นอสุภะจะได้ไหมคะ?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : อสุภะเป็นเพียงใช้สติเข้าไปข่ม หาใช้เป็นการรู้เท่าทันไม่ การรู้เท่าทันต้องจับที่ความรู้สึก หาใช่เป็นการบอกว่ารู้เท่าทัน แต่เป็นการรู้เท่าทันผ่านทางธาตุขันธ์ไม่ อันนั้นเรียกว่าใช้สติ หาใช่ปัญญาไม่ เมื่อใดมีปัญญาด้วยเรื่องนี้ เพียงมีสภาวะที่มากระทบในรูปแบบของพลังงาน เราจักจับสภาวะนั้นได้ แลจักพยายามทำให้เบาบางลง อย่างเช่น เหตุการณ์จักต้องเกิดภายในห้านาที สิบนาที อาจขยายเป็นชั่วโมง สองชั่วโมงนั้นเรียกว่าเบาบาง แต่เมื่อสามารถจับกระแสแลความรู้สึกได้ สภาวะตรงนั้นจักไม่เกิดด้วยจิตจักผลักออกเป็นออโต้ ผลักออกเป็นอัตโนมัติ แลจักเกิดเป็นสภาวะที่เป็นลักษณะของการปิติ เป็นสภาวะของทางธรรม เป็นสุขที่ประมาณค่าไม่ได้ เป็นสุขที่เข้าใจแลรู้ถึงสภาวะของสัจธรรม เป็นสุขที่รู้ว่า สภาวะของกามราคะนั้นเป็นเพียงสมมุติ มีอยู่จริงแต่หามีอยู่จริงไม่ แลรู้ว่าสิ่งนี้เป็นเพียงกับดัก มีสิ่งใดถามเราอีกหรือไม่?
ญาติธรรม : ขออนุญาตสอบถามค่ะ อย่างเช่นความโกรธเราก็จะใช้ข้อธรรมในเรื่องของความเมตตา หากในเรื่องของกามราคะ…(พูดยังไม่ทันจบ)
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : โกรธมิใช่สุข แต่กามราคะเป็นความสุข แต่เป็นสุขที่เป็นสิ่งสมมุติ ด้วยเหตุนี้สภาวะที่เกิด การใช้ข้อธรรมเข้ามาผลักเพียงอย่างเดียว หาใช่เป็นเรื่องง่ายไม่ ด้วยจิตมักจะโน้มเข้าไปสู่ความสุขสภาวะที่สุขนั้น ไหนบอกเราซิมีข้อธรรมใดเคลียร์สภาวะนี้ได้บ้างเล่า?
ญาติธรรม : ข้าพเจ้ายังนึกไม่ออกเลยค่ะ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : ทีนี้เข้าใจแล้วหรือยัง?
ญาติธรรม : ขอความเมตตาอาจารย์ชี้แนะแนวทางค่ะ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : เจ้าไม่เข้าใจตรงไหนเล่า?
ญาติธรรม : นั่นหมายถึงว่าให้เข้าใจว่ามัน เป็นสิ่งสมมุติ เป็นความสุข ที่มีอยู่แต่ไม่มี…(พูดยังไม่ทันจบ)
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : ให้รู้เท่าทัน จับพลังงานตรงนั้นให้ได้ ว่าสภาวะที่จักเกิดจักเกิดเป็นรูปแบบพลังงานเยี่ยงใด
ญาติธรรม : ขออนุญาตสอบถามค่ะ ถ้าเกิดในกรณีที่เรามีความรู้สึกกามราคะ แล้วตอนนั้นเรารับรู้ว่ามีเกิดความรู้สึกนั้น แล้วความรู้สึกนั้นก็ มันเหมือนแยกเราตัวหนึ่งแล้วเป็นความรู้สึกอย่างหนึ่งอย่างเงี้ยค่ะ แล้วมันก็ค่อย ๆ เบาบางลง แต่ว่ามันไม่มีอาการปิติอย่างงี้เรียกว่ายังไงคะ?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : อาการปิติจักเกิดก็ต่อเมื่อตัดโดยสิ้นเชิง
ญาติธรรม : แสดงว่าคือ อันนี้คือเหมือนผลักออกอะไรอย่างนี้ใช่ไหมคะ?
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : การเกิดกามราคะนั้น เกิดจากสิ่งกระตุ้น สิ่งเร้า จากภายไหนบ้างมีใครบอกเราได้บ้าง?
ญาติธรรม : ภายนอกและภายใน
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : ภายนอกเป็นเยี่ยงใดเล่า?
ญาติธรรม : ตาหูกระทบ แล้วก็รู้สึกนึกคิดปรุงแต่งค่ะ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : แล้วภายในเล่า?
ญาติธรรม : จิตจินตนาการขึ้นมา
ญาติธรรม : เมมโมรี่ค่ะ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : สภาวะภายนอกย่อมข่มไว้ได้ แต่เมื่อใดเกิดจากสภาวะภายใน การคลายกำหนัดนั้น จักคลายในสภาวะที่เป็นนามธรรมใช่หรือไม่?
ญาติธรรม : ใช่ค่ะ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : ด้วยเหตุนี้จึงเป็นเรื่องที่จักผลักออกได้ยาก นอกจากการใช้วิธีจับพลังงาน เมื่อรู้ว่ามีพลังงานตรงนี้เข้ามา เราจักรู้เท่าทัน แลจักเปลี่ยนเป็นผู้ตามเป็นผู้ดู เมื่อดูแล้วน้อมจิตพิจารณา จะเห็นในความละเอียดของกิเลสตัวนี้ แลจักสามารถแยกได้ แลจักรู้ว่า โทษเป็นเยี่ยงใด ซึ่งตรงนี้ปัญญาจะเกิดขึ้นเฉพาะจิตของแต่ละบุคคล แลเมื่อใดที่ปัญญาเกิดขึ้นกระจ่างแจ้ง ตื่นรู้แลรู้เท่าทัน จึงจักปรากฏเกิดขึ้นเป็นแสงบารมี แลนั้นจึงจักเรียกว่าเป็นสภาวะของปิติที่จักไม่มีเรื่องนี้บังเกิดขึ้นอีก ด้วยปัญญานั้นตัดให้เป็นออโต้ ตรงจุดนี้พอเข้าใจหรือไม่? เป็นสภาวะที่จักต้องค่อยๆเรียนรู้ แต่เบื้องต้นจิตจักต้องมีความมุ่งมั่นมีความปรารถนาที่จะละซึ่งสิ่งนี้ เหมือนอย่างสภาวะผู้ที่เดินเข้าสู่สภาวะโสดาบันนั่นคือเขาเริ่มจากความปรารถนา ความมุ่งมั่นอันแกล้วกล้าที่จะสละซึ่งสิ่งนี้ แต่หาใช่ว่าจะสละได้ไม่ ด้วยสภาวะของสิ่งนี้ในสภาวะของโสดาบันนั้นเป็นเพียงจุดเริ่มต้นในการใช้วิธีทางธรรมค่อยๆคลายกำหนัดออก เราจึงบอกว่าหากผู้ใดเข้าสู่สภาวะโสดาบันแลเป็นโสดาบันที่เสถียร การย้อนถอยกลับไปเพื่อครองชีวิตคู่ย่อมเป็นเหตุที่มิอาจเป็นไปได้ ด้วยความปรารถนาในขณะนั้น ความตั้งมั่นของจิตดวงนั้น คือ อยู่ในสภาวะของการตั้งมั่นที่จะเดินจิตเข้าสู่สภาวะธรรมหาใช่เดินคู่ไปกับสภาวะโลกไม่
บัดนี้ถามจิตของพวกเจ้าดู พยายามหาเหตุผลทั้งมวลนั้นมาสนับสนุนวิถีการใช้ชีวิตของโลก เพื่อหาความถูกใจให้กับตนเองใช่หรือไม่? ให้ยอมรับตรงจุดนี้ให้ได้ก่อน เพราะหากเมื่อใดยังหลอกจิตตนก็จักหาเหตุผลทางธรรมมาสนับสนุนความถูกใจของจิตตน เพื่อจักให้ไม่รู้สึกว่าสิ่งที่ทำอยู่เป็นความไม่ถูกต้อง แลบอกว่า ธรรมกับโลกสามารถเดินไปคู่กันได้ ตรงจุดนี้พอเข้าใจหรือไม่?
ญาติธรรม : เข้าใจค่ะ
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : เมื่อใดอยู่สภาวะจิตประภัสสร เป็นจุดที่จักต้องเกิดทางเลือก ผู้ใดที่เลือกเข้าสู่สภาวะทางธรรมนั่นย่อมต้องหมายแลเข้าใจว่า ความสัมพันธ์ฉันชู้สาวนั้น จักต้องค่อยๆถอดถอนออกหาใช่หาเหตุผลร้อยแปดพันเก้าแล้วมาบอกว่า คนนั้นก็เป็นอย่างงี้ คนนี้ก็เป็นอย่างงั้น ถ้าหากเป็นเยี่ยงนั้น จิตเจ้ายังมิปรารถนาที่จักเดินเข้าสู่สภาวะนิพพานหรอก เพียงแต่หลอกจิตตน แลเอาทางธรรมนั้นมาเป็นเหตุผลสนับสนุนความถูกใจของตนสิ่งนี้เป็นเรื่องที่น่ากลัว
เราหาใช่ต้องให้รีบไม่ ให้เดินไปตามสภาวะ เดินไปทีละสเต็ป ถึงเวลายกระดับจิตพิจารณาให้รู้ให้เท่าทัน ทุกอย่างจักเป็นไปโดยธรรมชาติ แลเมื่อรู้เข้าใจในธรรมชาติ สุดท้ายจิตจักยกระดับเหนือธรรมชาติ แลพลังงานเหล่านี้ที่ถูกวางกับดักไว้ จักมิเข้ามากระทบ ถึงแม้กระทบก็จะโดนผลักออกมิเกิดเป็นความรู้สึก ด้วยมีกำแพงแห่งปัญญานั้นเป็นตัวรองรับสิ่งที่เข้ามากระทบแลผลักออกมิให้กระทบต่อจิต สิ่งที่สำคัญที่สุด คือ อย่าบังอาจและริอาจไปเปรียบเทียบกับจิตของผู้ที่ท่านทำไปถึงแล้ว ด้วยสภาวะเมื่อใดที่ท่านจักต้องหยิบกิเลสหรือสิ่งเหล่านี้ขึ้นมาเพื่อเป็นบททดสอบหรือเพื่อทำหน้าที่ ท่านสามารถหยิบขึ้นมาได้ทุกขณะ แลสามารถผลักออกได้ทุกขณะเฉกเช่นเดียวกัน อันนี้เราพูดถึงภาพรวมของอาสวะกิเลสทั้งหมดหาใช่เพียงเรื่องกามราคะไม่ มีสิ่งใดถามเราอีกหรือไม่?
ญาติธรรม : กรณีที่ ที่ว่าท่านให้ปรับเปลี่ยนความรู้สึกเป็นรูปพลังงานพอเราปรับเปลี่ยนเป็นรูปพลังงานแล้ว…(พูดยังไม่ทันจบ)
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : เราหาใช่ปรับเปลี่ยนไม่ ตอนนี้เราต้องจับในเรื่องของรูปพลังงานตรงนี้ให้ได้ก่อนว่าสภาวะที่เกิดเมื่อก่อนจะเกิดอารมณ์ตรงนี้ เป็นสภาวะพลังงานในรูปแบบไหน
ญาติธรรม : ค่ะพอเราจับพลังงานได้แล้ว…(พูดยังไม่ทันจบ)
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : ไปจับให้ได้ก่อนเถิด
ญาติธรรม : คือที่ท่านบอกว่าพอเราจับได้ปุ๊บให้เป็นผู้ตามดู ตามดูในทีนี้คือหมายถึงตามดูในเหตุการณ์หรือว่าตามดูในรูปแบบพลังงาน
🪷อาจารย์น้องไนซ์ : เมื่อจับได้เราจักรู้วิธีการว่าเราจักดูเป็นผู้ดูได้เยี่ยงใด แล้วเราจักน้อมจิตพิจารณาได้ในแบบไหน

ที่มา : Facebook : นิรมิตเทวาจุติ
ถ่ายทอดข้อธรรมอาจารย์น้องไนซ์ นิรมิตณ เรือนกุญแจ
- กามราคะ (เป็นการปฏิเวธต่อจากการฟังข้อธรรมเรื่องอริยสัจ 4 , ขันธ์ 5 , มรรคมีองค์ 8 สิ่งใดเป็นเรื่องของโลก สิ่งใดเป็นเรื่องของธรรมเล่า?

